ACH, TA PRZECUDNA, CICHA ŁĄKA...

Ach, ta przecudna, cicha łąka...

Gdzie myśl się moja we snach błąka,

Gdzie marzeń płynie zdrój...

Słońce, zapach kwiatów i wesołe pobrzękiwania w powietrzu. Dlaczego zatem nie wybrać się na łąkę?

Temat środowiska przyrodniczego stanowi jedną z podstawowych aktywności zarówno w podstawie programowej wychowania przedszkolnego...:

* dziecko posługuje się pojęciami dotyczącymi zjawisk przyrodniczych, np. tęcza, deszcz, burza, kwitnienie drzew, oraz tymi z życia zwierząt i roślin;

* dostrzega emocjonalną wartość otoczenia przyrodniczego jako źródła satysfakcji estetycznej;

... jak i propozycjach zawartych w "Programie wychowania przedszkolnego – Dar Zabawy":

* wyprawy terenowe;

* eksperymenty przyrodnicze;

* zabawy w plenerze;

* prace gospodarcze – wysiew roślin, obserwacje przyrodnicze;

Zajęcia przyrodnicze są bardzo często organizowane poza murami przedszkola,  stanowią również doskonałe pole do realizacji celów wychowawczych w szerokim tego słowa znaczeniu. Zatem udajmy się na łąkę!

ZAJĘCIA OUTDOOROWE

Interakcja z otoczeniem sprzyja zaspokajaniu potrzeb poznawczych, rozwija i poszerza wiedzę, stymuluje do podejmowania nowych wyzwań.

Podejmując temat ŁĄKI jako środowiska przyrodniczego zabierz dzieci na wycieczkę! Niech zobaczą, poczują i usłyszą o czym będziecie rozmawiać!

Dodatkowe zaopatrzenie dzieci w lupy i pudełeczka na skarby, wyostrzy zmysły, zmotywuje i pobudzi ciekawość! :)

ZAJĘCIA PRZYRODNICZO-CZYTELNICZE

To, co widzę, to, co słyszę...

Warto zabrać z wycieczki żywe dowody tego, co widzieliście i tego, co słyszeliście, czyli kwiaty i inne pamiątki. Z pomocą atlasów i zielników dzieci odtworzą to, co widziały, a wykorzystując dodatkowe pomoce w postaci np. małych, drewnianych literek, mogą uzupełnić swoją wiedzę o nazwy przyniesionych okazów. Te doświadczenia przyrodniczo-czytelnicze to znakomita zabawa a jednocześnie ćwiczenia słuchu fonemowego, percepcji wzrokowej, sprawności manualnej i doznań zmysłowych. 

A teraz przekładamy zdobyte informacje na zabawy konstrukcyjne z użyciem Darów Froebla :)

OWADZIE SHOW – ZABAWY KONSTRUKCYJNE Z UŻYCIEM DARÓW

Innym sposobem doskonalenia dziecięcej kreatywności i wyobraźni są zabawy konstrukcyjne m.in. z Darami Froebla. Każdy najmniejszy drobiazg, niezauważalny nawet dla oka dorosłego, mali badacze są w stanie wychwycić i dokonać transferu rzeczywistości obserwowanej na przedszkolną... Odtwórcza przyroda (taka a nie inna) staje się inspiracją do twórczej, freblowskiej perspektywy świata!

KSIĘGA KREATYWNOŚCI I DARY FROEBLA

Dziecko w rzeczywistości przedszkolnej otoczone jest wieloma bodźcami: otoczenie, panie, koledzy/koleżanki, ale także zabawki.

Co zatem się dzieje jeśli gotowe zabawki i dodatkowo wprowadzone karty pracy, zbyt przytłaczają dziecko, wprowadzając w nudną rutynę, frustrację i niezadowolenie?

Nasze pociechy mogą nie tylko przestać ochoczo maszerować do przedszkola, ale również zatracić chęć do innowacyjnego działania, tworzenia i budowania nowej przestrzeni.

Zatem jeśli już sięgacie po karty pracy, to takie, które pozostawiają dla dziecka miejsce na samodzielność oraz sprawstwo. Godne polecenia są arkusze Freblowskiej Księgi Kreatywności oraz inne karty pracy, które zmodyfikowane o np.: zamianę ołówka czy kredki na Dary Froebla, wprowadzają dodatkowe walory estetyczne, kreatywne i przyciągają uwagę.

ZABAWY BADAWCZE – CZYLI CYKL ŻYCIA MIESZKAŃCÓW ŁĄKI

Powiedz mi, a zapomnę, 

pokaż mi, a zapamiętam,

pozwól mi zrobić, a zrozumiem.  

Jeśli pracujemy w grupie starszej zapotrzebowanie na wiedzę jest większe i jest to podyktowane nie tylko podstawą programową i programem wychowania przedszkolnego, ale także umiejętnościami dzieci i nieustającą potrzebą poznawania, doświadczania i eksploracji rzeczywistości.

Temat łąki może stać się inspiracją do rozmów i zabaw o malarstwie (barwy), wprowadzeniem do bardziej skomplikowanych zabaw ruchowych jak skoki w dal (konik polny), czworakowanie (mrówka, biedronka), głębsze i bardziej precyzyjne ćwiczenia rąk (pszczoła, trzmiel itp.) czy chociażby zabaw matematycznych (liczenie, rachowanie, klasyfikowanie).

Można pokusić się także o wytłumaczenie dzieciom bardziej skomplikowanych zagadnień jakimi są CYKLE ŻYCIOWE owadów. Pokazać i wytłumaczyć to jedno, a oddanie działania w ręce dzieci, to druga sprawa. Zapewniam! Przynosząca o wiele więcej pożytku dla nich samych :)

Mamo, tato! Chodź na łąkę, będzie dzisiaj piękny koncert!

Czytaj dalej »

#ZABAWY JĘZYKOWE Z ADĄ - OGRÓDEK KRYSI - WIOSENNE ZABAWY

Wielkimi krokami zbliża się wiosna. Zapraszamy po garść inspiracji, a nawet gotowy scenariusz wiosennych zajęć! Co urosło w ogródku Krysi? Przeczytajcie opowiadanie i zorganizujcie na jego podstawie wspaniałe zabawy :) 

1. „Ogródek Krysi” - opowiadanie ilustrowane przez nauczyciela sylwetami wykonanymi z freblowskich darów – teatrzyk stolikowy.

,,Ogródek Krysi”, A. Aleksiejew

W ogródku Krysi wszystko spało. Nie było widać ani jednej żywej roślinki. Wszystko otulone było białą, mięciutką pokrywą śniegu. Na niebie było widać tylko chmury, z których opadały na ziemię zimowe płatki śniegu. Było zimno i nieprzyjemnie brrr…. 

Pewnego dnia na niebie nieśmiało pojawiło się słoneczko. Wywołało uśmiechy na twarzach i od razu zrobiło się weselej, i jakby trochę cieplej. Zima zaczęła pomalutku pakować swoje walizki, bo zbliżała się nowa pora roku. Słoneczko zorientowało się, że od jego promieni śnieg powoli topnieje, więc uradowane zaczęło świecić coraz mocniej, coraz śmielej. 

Zachęcona ciepłymi, złoto-żółtymi promyczkami spod białego puchu wychyliła się mała, nieśmiała cebulka. W tym momencie zawiał mocny, porywisty wiatr i przestraszył biedną cebulkę. Maleńka ponownie ukryła się w śnieżnym puchu. Słoneczko posmutniało. Tak bardzo chciało pomóc cebulce. Było też ciekawe co z niej wyrośnie. Postanowiło, więc świecić jeszcze mocniej. Śnieg zamienił się już w wodę. Słoneczne promienie ogrzewały ziemię, a cebulka pełna odwagi wyłoniła się z ziemi. Słońce zdawało sobie sprawę, że tylko ono nie wystarczy cebulce do prawidłowego rozwoju, dlatego dogadało się z małą deszczowa chmurką. Słoneczko świeciło i ogrzewało ją, a z chmurki od czasu do czasu spadały na ziemię krople deszczu. Cebulka pijąc wodę rosła i rosła, aż pewnego dnia zmieniła się w piękny kolorowy kwiat. 

Słoneczko i chmurka cieszyli się razem z nią i byli dumni ze swojej współpracy. Cebulka rozejrzała się dookoła. Obok niej wyrosły równie piękne, pachnące i kolorowe kwiatki. Usłyszała świergot i śpiew ptaszków. Hurra, pomyślała, nadeszła wiosna!

2. Rozmowa na temat treści opowiadania. Zachęcenie do aktywnego udziału w dyskusji. Próby odtworzenia treści utworu. 

Uświadomienie dzieciom cyklicznie zmieniających się pór roku oraz wspólne określenie warunków potrzebnych roślinom wzrostu roślin.  

3. „Cebulka i kwiat” – zabawa z elementami swobodnego tańca, do muzyki klasycznej np. A. Vivaldi Cztery Pory Roku „Wiosna”. 

Dzieci wchodzą w rolę. Zamieniają się w małą cebulkę ukrytą pod pokrywą śniegu. Inspirowane muzyką rosną, wyciągają główki do słoneczka. Zamieniają się w kwiaty i tańczą na łące. (Możemy dla atrakcyjności  podczas zabawy wykorzystać kolorowe apaszki).

4. Praca w grupach zadaniowych  (wybór do grup losowy, np. przygotowane do losowania papierowe, kolorowe kwiaty: zielony, żółty, czerwony, niebieski). Poszczególny kolor przyporządkowany jest do grupy:

- grupa darów (kwiat w kolorze zielonym) –  zadaniem dzieci jest układanie kwiatów oraz wspólne tworzenie łąki przy wykorzystaniu freblowskich darów,

- grupa badawcza (kwiat w kolorze żółtym) – dzieci przy pomocy narzędzi badawczych (lupa, pęseta itp.)  oglądają zgromadzone cebulki. Mają za zadanie posegregować je pod względem wielkości i przyporządkować pasującą do nich ilustrację,

- grupa gospodarcza (kwiat w kolorze czerwonym)  –  zadaniem dzieci jest wspólne posadzenie cebulki w doniczce. Muszą rozplanować i podzielić czynności, aby osiągnąć wspólny cel,

- grupa twórcza (kwiat w kolorze niebieskim) – dzieci tworzą  prace plastyczne, w których używają różnej wielkości kół. Poprzez składanie ich w określony sposób tworzą origami płaskie. Drugim wariantem jest malowanie tulipanów na siatce geometrycznej -  stemplowanie gąbką. 

5. Zabawa na pożegnanie

"Freblowski kwiat", A. Aleksiejew

Czerwona piłeczka w kwiatuszka się zmieniła,

Ale swoje płatki gdzieś pogubiła.

Kochane przedszkolaki płatki w rączkach trzymają

I zaraz do piłeczki je poprzykładają.

A kiedy płatek swój przyłożymy,

O tym co nam się podobało na zajęciach głośno mówimy.

Jeszcze zielony sznureczek i dwie zielone piłeczki położymy

I zajęcia zakończymy.

* Dodatkowe propozycje:

Proponowane prze ze mnie  w konspekcie zajęć freblowskie dary, możemy zastąpić przedmiotami z „małego świata”. Wszystkie zgromadzone przez nas guziki, patyczki, sznurowadła, wstążeczki, klocki, piórka, makaron, akcesoria kuchenne oraz materiały przyrodnicze umożliwią nam przeprowadzenie wyżej opisanego zajęcia. Przy ich użyciu możemy także przedstawić treść opowiadania, a następnie przekazać dzieciom jako materiał wykorzystany podczas twórczych zabaw w kąciku darów.

Cały scenariusz zajęć możesz pobrać tutaj:

Źródła: 

- "Program wychowania przedszkolnego Dar Zabawy", B. Bilewicz- Kuźnia, S. Kustosz, K. Małek 

- "Magiczne koła, czyli origami płaskie z koła", D. Dziamska

- "Ja wśród innych", M. Bogdanowicz

Czytaj dalej »

POBUDKA Z ZIMOWEGO SNU

Wiosna zbliża się wielkimi krokami... Świeci słońce, jest coraz cieplej, a rośliny i zwierzęta budzą się z zimowego snu. Jedną z zabaw popołudniowych, która bardzo mocno zaangażowała dzieci i wyzwoliła w nich pokłady kreatywności było... budowanie gawry śpiącego (i budzącego się) niedźwiedzia! 

Coś co wydawałoby nam się lekko "nudnawe", naprawdę spodobało się przedszkolakom. Wystarczyło przygotować dary freblowskie, dary natury oraz figurki i maskotki niedźwiedzi, aby zabawa rozkręciła się na całego. Dzieci konstruowały samodzielnie, w parach lub małych grupach. Jedne gawry były proste, inne rozbudowane. Pomysłowość dzieci chyba nigdy nie przestanie mnie zaskakiwać! Zobaczcie sami!

"Niedźwiedzia pobudka"

Bogusław Michalec

Gdy się niedźwiedź obudzi ze snu, 

z futra strzepnie zimowy kurz, 

to cudownie i lekko jest mu, 

i tak bardzo wesoło mu już. 

Więc wychodzi przed norę swą miś, 

i na łapach dwóch staje z radości. 

Nie ma co – wiosna od dziś

w misia sercu niedźwiedzim gości. 

Już niedługo przyleci bocian, 

dziś wiadomość tę przyniósł strumień. 

I już cieszy się niedźwiedź, chociaż

trochę żal mu, że sam latać nie umie. 

Gdy się niedźwiedź obudzi ze snu, 

z futra strzepnie zimowy kurz, 

ach, jak lekko, jak niedźwiedzio mu, 

kiedy wiosna za lasem tuż tuż. 

(źródło: http://michalec-dladzieci.blogspot.com)

Pamiętajmy o tym, że dziecko powinno zdobywać jak najwięcej doświadczeń w kontakcie z naturą. Przybliżanie dziecka do świata natury i zapewnianie mu dostępu do jego darów – Froebel uważał, że to jeden z przejawów szacunku nauczyciela do dziecka. Nazywał to, co otrzymujemy od natury „darami natury” – co podkreślało i także dziś podkreśla wyjątkowość tych przedmiotów. Zalecał do zabaw materiały naturalne i ogólnodostępne, takie jak: piasek, glinę, wodę. „Najprostsze formy będą najłatwiejsze do ujęcia dla rozwijającego się rozumu”. 

Czasem jesteśmy bardzo skoncentrowani na tym, aby na zajęciach działo się „więcej, szybciej, lepiej”. Czy to na pewno jest dobre? 

Kontakt z naturą, proste zabawki, nieskrępowany czas na zabawę i na kreatywność, samodzielność. Jest to tak proste i tak uniwersalne, a tak bardzo o tym zapominamy. Doceńmy to i … dajmy dzieciom czas i spokój :) Efekty mogą nas zaskoczyć!

Czytaj dalej »