Wszystkie dzieci segregują śmieci!

Zapraszamy do zaczerpnięcia pomysłów na zabawy dotyczące kształtowania postaw proekologicznych u najmłodszych. 

Temat zajęć: „Wszystkie dzieci segregują śmieci!” – kształtowanie postaw proekologicznych.

I . Faza wstępna:

1. Wędrujące dary – zabawa na powitanie – dzieci siedzą w kręgu, prowadzący wyjmuje z freblowskiego pudełka piłeczkę, po czym mówi: "Dar zabawy puszczam w krąg, niech powróci do mych rąk!", następnie podaje ją przedszkolakowi siedzącemu po prawej stronie. Dziecko przekazuje „dar zabawy” koledze siedzącemu obok. Czynność tę należy powtórzyć tyle razy, aż „dar zabawy” powróci do nauczyciela.

2. Zaproszenie dzieci do obejrzenia teatrzyku stolikowego pt. „Śmieciarka Barbarka”.

II . Faza właściwa:

1. Śmieciarka Barbarka – teatrzyk stolikowy mający na celu zapoznanie dzieci z pojęciem oraz ogólną ideą recyklingu – nauczycielka czyta opowiadanie, którego kolejne sceny ilustruje używając zabawkowych samochodów, jak również makiety miasta wykonanej m.in. z darów Froebla. 

„Śmieciarka Barbarka”

Zapraszam Was do mojego miasta – to Koszalin oczywiście. Znajdziecie tutaj park, Wodną Dolinę, sklepy, przedszkola i mnóstwo domków. 

Ale zaraz… Co to? 

Taaak! To Śmieciarka Hanka!

A tuż za nią jedzie Śmieciarka Barbarka!

Śmieciarka Hanka zabiera z ulicy czarne kosze na śmieci, z kolei Śmieciarka Barbarka – kolorowe: żółte, niebieskie, zielone.

Obie śmieciarki zbliżają się do skrzyżowania. Każda z nich jedzie w inną stronę.

Śmieciarka Hanka, która zabierała czarne kosze dojechała do dziwnego miejsca. Bardzo brzydko tutaj pachnie. Znajdują się tutaj zużyte pieluszki, chusteczki, puszki po farbie,… Zostawiła śmieci, a następnie odjechała.

Śmieciarka Barbarka, która zbierała kolorowe kosze dotarła do Eko Fabryki, na której widniał wielki zielony symbol. 

Barbarka zawiozła niebieskie kosze do niebieskiego budynku. Tu znalazły się wszystkie rzeczy wykonane z papieru: stare gazety, pokolorowane kolorowanki, kartony,… 

Kosze zielone zawiozła do zielonego budynku. Tu znalazły się wszystkie rzeczy wykonane ze szkła: butelki, słoiki, talerzyki, stare bombki,… 

Śmieciarka Barbarka nie zapomniała o koszach w kolorze żółtym. One trafiły do żółtego budynku. Tutaj znalazły się przedmioty wykonane z plastiku oraz aluminium: kartony po mleku, paczki po ciastach, a nawet puszki po napojach.

A to wszystko po to, aby ze zgromadzonych odpadów,  które nazywamy surowcami wtórnymi, powstały nowe przedmioty. Mówimy wtedy, że otrzymują one drugie życie!

Z plastikowych śmieci może powstanie zabawka, z papierowych odpadów może powstać ręcznik papierowy, z kolei ze zgromadzonego w fabryce szkła może powstać nowy słoik! 

To tak zwany recykling! Ten wielki znak znajdujący się ścianie naszej fabryki to jest symbol!

Niestety – śmieci, które trafiły na wysypisko nie otrzymają drugiego życia. Będziemy musieli poczekać na ich rozkład, a będzie to trwało bardzo długo.

Dlatego ważne jest, aby segregować śmieci już w domach, aby nasze miasto, domy były czyste, a na wysypisko trafiło jak najmniej odpadów! 

W kolejnym kroku zadaje pytania dotyczące wysłuchanego tekstu:

- Ile Śmieciarek wystąpiło w teatrzyku?;

- Jakiego koloru kosze zbierała Śmieciarka Hanka?;

- Dokąd pojechała Śmieciarka Hanka?;

- Co dzieje się z odpadami, które znalazły się na wysypisku śmieci?;

- Jakiego koloru kosze zbierała Śmieciarka Barbarka?;

- Dokąd pojechała Śmieciarka Barbarka?;

- Czy Śmieciarka Barbarka zostawiła kosze w jednym budynku?;

- Co stało się z niebieskimi / zielonymi/ żółtymi koszami na śmieci?;

- Czym jest recykling? (wskazanie na symbol recyklingu);

- Czym są surowce wtórne?

2. Magicznymi ulicami Śmieciarki Barbarki – zabawa ruchowa z elementem orientacyjno-porządkowym – prowadząca prosi dzieci, aby wstały, następnie za pomocą magicznej różdżki (dar Froebla) zmienia je w „Śmieciarki”. Przedszkolny dywan stanie się ulicami miasta. Nauczycielka wyjaśnia zasady zabawy: dzieci w momencie, kiedy usłyszą muzykę będą ostrożnie jeździły ulicami miasta, natomiast, gdy nastąpi przerwa w muzyce „Śmieciarki” muszą wykonać swoją pracę - załadować kosze wykonując trzy przysiady. 

3. Wszystkie dzieci segregują śmieci! – zabawa utrwalająca zasady segregacji odpadów – nauczycielka prezentuje dzieciom kosze, które zbudowała z surowców wtórnych (wiaderka, zużyty brystol). Zwraca uwagę na ich kolory (czarny, zielony, żółty, niebieski, brązowy), po czym prosi, aby dzieci wyjaśniły, jakie odpady powinny się znaleźć w poszczególnych pojemnikach. Szczególną uwagę zwraca na brązowy kosz (zapoznanie z pojęciem „odpady biodegradowalne”). Prowadząca wysypuje „worek śmieci” na dywan. Prosi o pomoc w ich segregacji „freblowskie dary” oraz dzieci. Do zabawy wykorzystuje rymowankę S. Kustosz:

Pomarańczowa (kolor) piłeczka z pudełka wyjrzała: Do którego kosza wrzucić gazetę? – zapytała.

III. Ewaluacja zajęć:

1. Czary z surowców wtórnych – ewaluacja zajęć – prowadząca prezentuje dzieciom dwie tuby, podkreślając, że zostały one wykonane z surowców wtórnych. Na jednej z nich widnieje smutna buzia, na drugiej radosna. Zadaniem dzieci jest chwycenie za pomocą plastikowej pęsety małego dinozaura, a następnie wrzucenie go do jednej z tub – adekwatnie do nastroju podczas trwania zajęcia. Wesoła buzia oznacza zadowolenie, z kolei smutna – niedosyt.  

Tutaj można pobrać cały scenariusz:

Katarzyna Kotlarek

Przedszkole nr 22 w Koszalinie

Czytaj dalej »

Froebel – łączy nas matematyka!

Dary Froebla na pierwszy rzut oka kojarzą się z klockami – każdy człowiek zapytany co można z nimi zrobić od razu odpowie, że układać.

I nie ma w tym nic złego, ale warto choć na chwilę porzucić schematyczne myślenie, aby otworzyć oczy na możliwości jakie niosą ze sobą dary. 

Rozwijanie kompetencji matematycznych jest jednym z ważniejszych zadań stawianych przed placówkami edukacyjnymi. W późniejszych latach owe kompetencje będą jeszcze bardziej rozwijane, ale to właśnie w przedszkolach są budowane ich fundamenty. 

Poniżej chciałabym przedstawić kilka zabaw matematycznych z wykorzystaniem poszczególnych darów. Mogą one przybrać charakter zabaw w porannym kole lub być ciekawym elementem podczas pracy w grupie zabawowo – zadaniowej. 

Dar 1

1. Układanie według wzoru.

Dzieci rozkładają piłeczki przed sobą. Jednym wariantem jest zabawa w parach (jedno dziecko ma piłeczki ze sznureczkami, jedno bez) – jedno z dzieci układa ciąg z piłeczek, zadaniem drugiego jest dokładne odwzorowanie kolejności.

W drugim wariacie dzieci odwzorowują układ z przygotowanej planszy (załącznik nr 1).

2. Znikająca piłka.

Układamy szereg z kilku piłeczek (w zależności od wieku dzieci – u najmłodszych można zacząć od trzech). Kiedy dzieci nie patrzą zabieramy jedną z nich – zadaniem dzieci jest powiedzenie czego brakuje.

3. Zamiana miejsc.

Ta propozycja to rozwinięcie poprzedniej zabawy – układamy szereg z piłek, dzieci przez kilkanaście sekund zapamiętują ich kolejność. Kiedy dzieci nie patrzą zamieniamy miejsce jednej z nich. Zadaniem dzieci jest powiedzenie, która z piłek zmieniła miejsce i odłożenie jej na właściwe. 

Dar 2

1. Co tu jest ukryte?

Kulę, walec i sześcian wkładamy do woreczków płóciennych (takich, żeby nie było widać co jest w środku, każda bryła do oddzielnego). Zadaniem dzieci jest za pomocą dotyku rozpoznać jaka to bryła i wskazać taką samą wiszącą na stelażu.

2. Znajdź ten przedmiot.

Dzieci stoją w kole. W rytm rymowanki podają sobie bryłę (kulę, sześcian lub walec). Kiedy kończy się rymowanka, wybrane dziecko musi wskazać w sali przedmiot który ma ten sam kształt, co trzymana w dłoni bryła. 

Kula (walec/sześcian) krąży sobie w koło,

Bardzo dzisiaj tu wesoło,

Choć jesteśmy jeszcze mali,

To znajdziemy kulę (walec/sześcian) w sali.

3. Czy zmieni się kształt?

Wieszamy bryłę na stelażu, za dowolny uchwyt. Podczas wypowiadania rymowanki dziecko obraca bryłę wokół własnej osi. Kiedy rymowanka się kończy, dziecko puszcza bryłę. Zadaniem dzieci jest określanie jak wygląda bryła w ruchu.

Zakręć się, zakręć na tym sznureczku.

Zatańcz nam ładnie, tak jak w kółeczku.

A kiedy w końcu cię puścimy

To ciekawego coś zobaczymy.

Dar 3

1. Zagraj w kości.

Na ściankach sześcianów naklejamy kropki (w zależności od grupy wiekowej – w zerówce mogą być już kartoniki z cyframi). Dzieci losują po 2 kostki, którymi rzucają. Sumę oczek mogą powiedzieć, ułożyć za pomocą kropek, piłek z daru 1, walców z daru 10 lub w grupach starszych zapisać.

  

2. Krawędzie widzę wszędzie.

Dzieci przeliczają krawędzie bryły trzymanej w dłoni. Następnie łączą ze sobą dwie bryły i liczą ponownie. 

Rozwinięciem tej zabawy będzie odrysowywanie brył na kartce, tworzenie siatek i ich porównywanie. 

Dar 4

1. Zaginiona cyfra.

Na szerszych bokach prostopadłościanu naklejamy cyfry od 1 do 8. Zadaniem dzieci jest ułożenie ich w kolejności od 1 do 8. Następnie nauczyciel lub inne dziecko może zakryć jedną z cyfr (obrócić klocek). Zadaniem dziecka jest określenie której z cyfr brakuje. 

Rozwinięciem tej zabawy jest także zamienianie cyfr miejscami, gdzie zadaniem dziecka jest wskazanie, które z nich nie leżą na swoim miejscu.

2. Lustrzane odbicia.

Zabawa rozwijająca umiejętność układania względem osi symetrii. Cztery klocki układamy w sposób dowolny po jednej stronie kartki (z narysowaną siatką) – zadaniem dziecka jest ułożenia klocków po drugiej stronie zgodnie z zasadą zachowania symetrii (w identycznym położeniu od osi symetrii) - przykładowe wzory do układania znajdują się w załączniku nr 2.

Karolina Ciereszko

Przedszkole Niepubliczne Poziomka z Oddziałami Integracyjnymi w Białymstoku

Czytaj dalej »

CZYTANIE TO WAŻNE ZADANIE! PRZYGODY KROPELKI, CZYLI O TYM JAK WAŻNE JEST CZYTANIE DZIECIOM

Codzienność przedszkolną cechuje rytm. Każda grupa ma swój unikalny rytm, wyznaczony przez pory posiłków, zajęć dydaktycznych, zabaw swobodnych czy spędzania czasu na świeżym powietrzu. Choć dni mogą się od siebie różnić pod względem aktywności, to istnieją pewne „stałe punkty programu”, które są nieodzowną częścią dnia codziennego każdego przedszkolaka. Jedną z nich jest czas na czytanie bajki. 

Słuchanie tekstu czytanego przez nauczycielkę może służyć wielu celom. Czasem jest to sposób na odpoczynek po posiłku lub aktywnym czasie spędzonym na placu zabaw. W wygodnej pozycji, przytulając swojego ulubionego pluszaka dzieci mogą przeżyć niesamowite przygody ze swoimi ulubionymi postaciami. 

Niekiedy stosujemy opowiadania, fragmenty książek czy wiersze, aby wprowadzić dzieci do tematu zajęć. Wykorzystujemy wtedy dydaktyczne funkcje literatury. Dzięki wypowiadaniu się na temat tekstu dzieci wzbogacają słownictwo, poszerzają horyzonty i usprawniają pamięć. 

Czytanie wpiera rozwój dziecka na wielu płaszczyznach. Przede wszystkim stymuluje rozwój mózgu. Słuchanie opowiadań we wczesnym okresie dzieciństwa, zanim jeszcze pojawi się mowa, pozwala na rozbudowywanie słownika biernego. Tym samym zwiększa się umiejętność rozumienia mowy i dziecko lepiej przyswaja wiedzę o języku. 

Okres przedszkolny to czas niezmiernie istotny dla rozwoju mowy, myślenia i pamięci dziecka. To czas bardzo dynamicznych zmian, postępu i wzrostu kompetencji poznawczych. 

Na tym etapie czytanie daje dziecku wiedzę o sobie i otaczającym je świecie. 

Pomaga poznać i nazywać emocje. Dzięki utożsamianiu się z bohaterami książek dziecko uczy się strategii radzenia sobie w sytuacjach trudnych. W tym miejscu nie wolno zapomnieć o bajkach terapeutycznych i ich ogromnej roli w wychowaniu małego człowieka, które zaopatrują go w zasoby wiedzy, umiejętności i cech psychicznych ułatwiających radzenie sobie w okolicznościach stresujących. 

Dzięki codziennemu czytaniu dzieciom rozbudzamy ich kreatywność, ciekawość poznawczą i wyobraźnię. Często na podstawie usłyszanych historii dzieci tworzą wspaniałe fabuły zabaw. Opowieści motywują ich do tworzenia ilustracji, rysunków, konstrukcji. Dają niesamowite pole do szeroko pojętego tworzenia. 

Słuchanie tekstu czytanego przez rodziców lub przez nauczycielki wdraża do dostrzegania relacji przyczynowo-skutkowych. Dzieci zainteresowane tekstem zadają mnóstwo pytań, komentują, łączą ze sobą zdarzenia, układając je w kolejności chronologicznej. To z kolei prowadzi do rozwijania myślenia logicznego. 

Korzyści płynących z czytania dzieciom można by wymieniać w nieskończoność. Czytanie wpływa na wszystkie sfery rozwoju małego człowieka. My, nauczycielki, dobrze wiemy jak wykorzystywać literaturę w codziennych aktywnościach, by osiągnąć zaplanowane cele i zoptymalizować proces kształcenia i wychowania. 

Rynek wydawniczy książek dla dzieci w wieku przedszkolnym przeżywa obecnie swój renesans. Do księgarni przyciągają nas coraz to wspanialsze wydania, które zawierają piękne ilustracje. Obrazki w książkach dla dzieci odgrywają niemałą rolę. Uzupełniają one treść zawartą w tekście, ułatwiają percepcję i potęgują przeżycia związane z opowiadaną historią.

Spędzanie czasu z książką z dzieckiem w warunkach domowych przez rodziców, a w grupie przedszkolnej z oczywistych względów różnią się od siebie. Nie jest łatwo czytać historie grupie dzieci i jednocześnie pokazywać im ilustrację bez irytacji i ciągłych komentarzy: „Proszę Pani ja nie widzę!”, „Proszę Pani! Pokaż mi obrazek”. Tutaj przychodzę z pomocą i propozycją. W swojej pracy często sięgam do publikacji „Niewielka księga wielkich bajek” stworzonej przez znane freblanki, która zawiera opowiadanie na każdą okazję. 

Zainspirowana opowiadaniem K. Małek pt. "Kropelka” stworzyłam do tego tekstu proste ilustracje z wykorzystaniem darów. Z jednej strony widnieje obrazek, a z drugiej tekst. Dzięki takiemu ułożeniu czytanie dzieciom było dla mnie bardziej komfortowe. Dzieci natomiast skupiły się mocno na ilustracjach i słuchały przygód z dużą uwagą. Przedstawiam Wam zatem moją propozycję zilustrowania opowiadania w nadziei, że będziecie korzystać.  

Tutaj można pobrać ilustracje i tekst: KLIK

Czytaj dalej »

NAUKA CZYTANIA A TEATRZYKI FREBLOWSKIE

„Dziecko, które wcześnie opanuje sztukę czytania, ma większy zasób słów niż jego nieczytający rówieśnicy, potrafi koncentrować się na różnorodnych zadaniach szkolnych, szybko uczy się reguł, także społecznych”  J. Cieszyńska

Kiedy myślimy o nauce czytania, już w wyobraźni widzimy szkołę, ławkę, tablicę i LITERY. 

Wystarczy jednak zamienić słowo nauka na zabawa, by pojawiła się wizja radosnej dziecięcej twórczości, kreatywności, eksperymentowania i co najważniejsze - uśmiech, wywołany sukcesem odkrycia PISMA.

Podstawa programowa wychowania przedszkolnego, określa w jakie kompetencje i umiejętności powinno być wyposażone dziecko kończące przedszkole: „rozpoznaje litery, którymi jest zainteresowane na skutek zabawy i spontanicznych odkryć, odczytuje krótkie wyrazy utworzone z poznanych liter w formie napisów drukowanych dotyczące treści znajdujących zastosowanie w codziennej aktywności…”. Pomimo tego pojawiły się obawy: jak mam to zrobić?

Stosowana zazwyczaj metoda analityczno-syntetyczna „nie wchodziła w grę”.

Jak zatem przemycić w zabawie literowe łamigłówki? Pomogła koleżanka i stosowana przez nią metoda symultaniczno-sekwencyjna J. Cieszyńskiej. Z zaciekawieniem studiowałam literaturę poświęconą wspominanej metodzie, coraz bardziej wierząc w to, że znalazłam swoją drogę!

Oparta na sylabie jako „najmniejszej jednostce percepcyjnej”, metoda symultaniczno-sekwencyjna, pokazuje, że wczesna nauka czytania ma ogromny wpływ na wszystkie funkcje psychiczne małego dziecka, a poszczególne etapy jej wprowadzania – powtarzanie, rozumienie i nazywanie, są zgodne z kolejnymi etapami nabywania mowy przez dziecko.

Pierwsze próby zabaw z literami wg wspomnianej metody były dość... trudne. Cały czas poszukiwałam nowych form i środków, które w połączeniu z metodą symultaniczno-sekwencyjną, wpłyną na kreatywność dzieci, zaciekawią je i pobudzą do działania.

Eureka! Natrafiłam na Froebla😊!

Praca z Darami Froebla opiera się na ich symbolice, co stwarza dziecku przestrzeń do kreowania rzeczywistości oraz intensyfikuje doznania.

Stosowane na zajęciach Dary Froebla pozwalają nauczycielowi swobodnie interpretować przestrzeń wokół siebie i nawiązując do jednej z najważniejszych form spędzania przez dzieci czasu, czyli zabawy, zachęcić je do równie swobodnej i kreatywnej eksploracji otaczającej rzeczywistości.

Praca dydaktyczno-wychowawcza stała się o wiele łatwiejsza, a proponowane dzieciom teatrzyki freblowskie jako wprowadzenie do poznawania kolejnych sylab, skutecznie aktywizowały i motywowały do działania.

Teatralna wizualizacja tworzy w pamięci dziecka związek obrazu i ruchu z dźwiękiem.

„Obrazy liter łączą się w umyśle dziecka z odczuciami kinestetycznymi, które przywołane z pamięci, pozwalają prawidłowo odczytać samogłoski” J. Cieszyńska

Zainspirowana powodzeniami moich dzieci w skutecznej nauce sylab przez zabawę, pragnę podzielić się z Wami moimi pomysłami i doświadczeniem.

Poniższa propozycja zajęć w oparciu o metodę F. Froebla, wprowadza dzieci w świat samogłosek, poprzez nawiązanie do tematu jesiennego parku.

Słuchanie wiersza ilustrowanego darami Froebla pt.: „W parku” B.Forma

1. Zabawa integracyjna z darem 1.

12 piłeczek w pudełeczku śpi
O pięknej jesiennej pogodzie śni.
Obudzone, do dzieci powędrowały, 

które z nich jesienne barwy przybrały?
W jesienne listki się zamieniły
i w parach z Wami zatańczyły!

(P. Kaja – „Zabawy muzyczno – ruchowe” w nurcie pedagogiki freblowskiej, CD 02)

SPOTKANIE W KOLE

1. Wyklaskiwanka:

Wiosna, lato, jesień, zima,
nic pór roku nie zatrzyma.
Znam je ja, znasz je Ty,
raz, dwa, trzy!
(sł. S. Kustosz)

2. Słuchanie opowiadania ilustrowanego darami Froebla pt.: „W parku” B. Formy.

Jarzębina i żołędzie (dary natury, lub drzewa z daru 8,1,1.1)

w parku pełno jest ich wszędzie.

Zbieraj wszystko do koszyka

- woła Paweł i Monika.

Wiatr powiewa, deszczyk pada,

A tu grad kasztanów spada.

(Kasztan A, O, U, Ó,E,I, Y) – dodane przez nauczyciela, kasztany z napisanymi białym markerem literami drukowanymi lub piłeczki daru 1.1)

Lecą liście i żołędzie,

Śmiechy dzieci słychać wszędzie.

Będzie ludzik kasztanowy,

Za nim piesek żołędziowy.

Z jarzębiny koraliki

Dla laleczki Weroniki.

* Gdzie były dzieci?
* Co widziały?
* Jak nazywają się drzewa, z których spadły kasztany, a jak drzewa na których rosną jarzębina i żołędzie?
* Jak nazywały się kasztany, które spadały z drzewa?
* Jakie zjawiska pogodowe występują jesienią?
* Co można zrobić z kasztanów, żołędzi, jarzębiny i liści?

3. Zabawa dydaktyczna „Kasztany”
Dzieci wyszukują wśród kasztanów (naturalne lub piłeczki z daru 1 bądź kule 1.1) te, które mają poszczególne samogłoski A,O….itd. Grupują je w odpowiednich obręczach.

4. Opowieść ruchowa pt. „Kasia w parku” 

(CD 08 w „Zabawy muzyczno – ruchowe... ” P. Kaja)

Przy podkładzie muzycznym nauczyciel opowiada dzieciom o spacerze dziewczynki po parku. Wybrane dzieci zamieniają się w drzewa. Unosząc ręce w górę, wypowiadają swoje głoski: A, O,E, I, Y itp. Pozostałe dzieci, nasłuchują wypowiadaną głoskę i umieszczają na drzewie kasztany z odpowiednią literą, powtarzając za nauczycielem nazwę głoski.

PRACA W KĄCIKACH ZABAWOWO – ZADANIOWYCH

Kącik gospodarczy - „Segregujemy owoce” – dzieci segregują owoce (kasztany) wg nazw. Kasztany A wrzucają do miski A, kasztany O do miski O itd. Kasztany są ukryte w pudle, na wierzchu którego znajdują się przyklejone taśmy (tworzą siatkę). Dziecko wyszukuje kasztany za pomocą szczypców (od ogórków) i odkłada na tacę z tą samą samogłoską.

Kącik badawczy - „Owoc i liść” – dzieci dopasowują kasztany do liści. Każdy kasztan jest podpisany wskazaną samogłoską.

Kącik twórczy – perforowanie litery na tekturze. Ozdabianie małymi listkami.

Kącik darów – układanie korali jarzębiny wg kodu, walcami z daru 10.


Podsumowanie zajęć:

* Co robiliśmy podczas dzisiejszego zajęcia?

Ewaluacja:

Dzieci układają krajobraz parku z pomocą darów natury i darów.

Dobrej zabawy!

Literatura:

- J. Cieszyńska, "Kocham czytać"

- J. Cieszyńska, M. Korendo, "Wczesna interwencja terapeutyczna"

 

Czytaj dalej »

DZIEŃ PSZCZOŁY

Już za kilka dni (20 maja) obchodzić będziemy w naszych przedszkolach Dzień Pszczoły. Przygotowaliśmy dla Was kilka propozycji aktywności we freblowskich grupach zabawowo-zadaniowych. 

Masa miodowa - zabawa sensoryczna

Do wykonania masy potrzebne będą: 

- 1 szklanka kaszy mannej 

- 1/4 szklanki ciepłej wody wymieszanej z kurkumą 

- 2 łyżki miodu płynnego 

Sposób wykonania: 

Do ciepłej wody wsypujemy łyżeczkę kurkumy i mieszamy, następnie dodajemy kaszę manną i miód. Wszystko razem ugniatamy i wyrabiamy. Udana zabawa gwarantowana!

Jaki jest miód? - zabawa badawcza

Nauczyciel rozdaje dzieciom miód rozlany na małych podstawkach i prosi, aby go dotknęły palcami i spróbowały, a następnie określiły jaki ma smak, kolor, zapach, konsystencję, czy jest miły w dotyku itd.

Gdy już określimy wspólnie cechy miodu, zapraszamy dzieci do wykonania eksperymentu.

Do wykonania eksperymentu potrzebne będą: wysoka szklanka, płynny miód, woda i olej.

Na dno szklanki wlewamy płynny miód tak, aby nie pobrudzić jej ścianek, ok. 4 cm, potem wlewamy ostrożnie olej, a na końcu wodę. Dlaczego ciecze nie zmieszały się, tylko poukładały w kolorowe paski? Dlatego, że są różnej gęstości: widzieliście, jak powoli kapał miód, a jak szybko wlewała się woda? To właśnie dlatego, że miód jest gęstszy niż woda. Te płyny, które są gęstsze, są też cięższe i dlatego opadały na dół, nie mieszając się z innymi. 

Na koniec mieszamy łyżką wszystkie substancje w szklance, odstawiamy szklankę na bok, sprawdzamy następnego dnia co się z nią stało.

Miodowe ciasteczka bez cukru - zabawa kulinarna

Zapraszamy dzieci do wykonania ciasteczek, potrzebne składniki: 

- 2 jajka

- 200 g płatków owsianych błyskawicznych

- 5 łyżek miodu 

- 5 łyżek mąki

Wykonanie:

Płatki mieszamy z jajkami, miodem oraz mąką - mieszamy za pomocą łyżki aż wszystkie składniki się połączą i da się z nich ugnieść rękami kształt kółeczek. Jeżeli konsystencja będzie zbyt sypka to dodajemy odrobinę więcej miodu (a gdy będzie zbyt lejąca dosypujemy mąki). Zwilżonymi rękami formujemy ciastka,  będą się troszkę kleić. Piec przez 15 minut w temp. 180 stopni z termoobiegiem. Smacznego!

Zakodowana pszczoła - zabawa matematyczno-manipulacyjna

Rozdajemy dzieciom karty z zakodowanym obrazkiem, pęsety lub klamerki do bielizny i pompony lub klocki z daru 10. Zadaniem dzieci jest układanie na planszy darów/ pomponów za pomocą pęsety/ klamerki według podanego kodu. Karta do pobrania tutaj: KLIK. 

Dobrej zabawy! Bzzzzzzz...... :) 

Czytaj dalej »

PODRÓŻ DO KRAINY LICZB, CZYLI #ZABAWYZMATEMATYKĄ -- LICZBA 10

Nasza wspaniała podróż po Krainie Liczb dobiega końca. Przed nami ostatni przystanek - spotkamy dziś Dinozaura Dziesiątkę. Zapraszamy do wspólnej zabawy! 

Więcej o Podróży po Krainie Liczb i #zabawachzmatematyką przeczytacie TUTAJ.

Co potrzebne:

• plansza do opowieści, Dinozaur Dziesiątka;

• mapa do opowieści oraz do przyczepiania cyfr (jako dekoracja stała w sali - tablica korkowa lub drzwi);

• oznaczenia kącików (gotowe);

• w kącikach: 

o kącik gospodarczy: gotowe gofry podzielone tak, żeby każdy miał po 10 kieszonek, truskawki pokrojone w kawałki, talerzyki i serwetki;

o kącik badawczy: kufer z 10 dinozaurami, odciski śladów dinozaurów w masie solnej;

o kącik twórczy: kartka A4 z wzorem paralelnym do planszy opowieści, gotowe dary do układania;

o kącik darów: wybrane klocki do wybudowania domku (Dar 3 i 4, karta nr 67)

Przebieg:

1. Teatrzyk z wykorzystaniem drewnianych podkładów i darów.

Nauczyciel:

Zapraszam Was na kolejne spotkanie w Krainie Liczb. Popatrzcie na naszą mapę, która pomagała nam w podróży przez tajemnicze królestwa liczb (przypomnienie mapy). Cały rok podróżowaliśmy przez 10 krain. Każde odwiedzone przez nas królestwo oznaczyliśmy na mapie. Przypomnijmy sobie, jakie już krainy udało się nam odwiedzić [dzieci wymieniają]. Za morzem Syrenki Dziewiątki rośnie 10 miłorzębów i to właśnie tam znajduje się kraina Dinozaura Dziesiątki. Popatrzcie, jak wygląda 10 [wodzenie palcem po wyklejonym śladzie]. Żeby nie było nam nudno podróżować powtórzymy znaną nam już rymowankę:

Świat liczb dzisiaj na nas czeka, (dzieci stoją w kole)

podaj rękę bo już czas.(podają sobie ręce)

Krok po kroku, na wesoło, (poruszają się po kole)

chodź do Dziewiątki, z nami licz. (dzieci siadają w kole)

W krainie Dinozaura Dziesiątki wszystko jest w liczbie 10. Krainę Dinozaura Dziesiątki ogrzewa słoneczko z 10 promyczkami, a po niebie płynie 10 małych chmurek. W tej krainie rośnie 10 miłorzębów [pokazanie obrazka z miłorzębem], a obok każdego z nich leży jeden kamień. Czy chcielibyście, aby Dinozaur Dziesiątka zabrał nas do swojej krainy? Tak? Zobaczę więc, czy jest gdzieś w pobliżu...

[zza drzwi N wnosi Dinozaura Dziesiątkę]. Przyjrzyjcie się dobrze, jak wygląda. W jakim jest kolorze? Czekajcie... Chyba chce nam coś powiedzieć...

[N wchodząc w rolę Dinozaura Dziesiątki]

Witajcie dzieci!

Bardzo się cieszę, że mogę Was gościć w mojej krainie, w której wszystko jest w liczbie 10. Pokażcie na palcach, ile to dziesięć... [dzieci pokazują, N podkreśla pokazując na palcach, że 5 i 5 to 10]. Super! Chciałbym zabrać Was w podróż po mojej dziesiątkowej krainie. Czy jesteście gotowi? Dinozaur Dziesiątka rozdaje dzieciom bilety w kształcie cyfry 10 i zaprasza je do pociągu.

Przy piosence „Dinozaury z Juraparku” dzieci „jadą” z Dinozaurem Dziesiątką (robią pociąg), podróżując po jego krainie. Kiedy kończy się piosenka siadają w kółeczku. Dinozaur Dziesiątka mówi:

Witajcie w mojej krainie, pięknie tu prawda? Abyśmy się lepiej poznali mam dla Was kilka zadań, które mam nadzieję okażą się świetną zabawą.

Pierwsze zadanie to wybudowanie domku, w którym będę mógł odpocząć przed złożeniem jaj, bo zapewne jak wiecie dinozaury wykluwają się z jaj. 

Badaczy proszę o przyporządkowanie śladów stóp moich przyjaciół dinozaurów, którzy ukryli się w tej wielkiej skrzyni.

Artystów poproszę o stworzenie pejzażu mojej krainy, a kucharzy o przygotowanie smacznego poczęstunku.

 Chodźcie, pokażę wam stanowiska pracy!

2. Podział dzieci na 4 zespoły (usadzamy dzieci przy 4 stolikach i ustawiamy oznaczenia kącików).

3. Praca w zespołach pod nadzorem nauczycieli:

a) kącik gospodarczy: wykonanie gofrów z truskawkami;

b) kącik twórczy: wykonanie pejzażu (kopia do planszy opowieści);

c) kącik badawczy: przyporządkowanie śladów do odpowiednich dinozaurów;

d) kącik darów: budowa domku.

4. Prezentacja i omówienie prac dzieci:

a) kącik twórczy – prezentacja krajobrazu; podkreślanie elementów w liczbie 10;

b) kącik badawczy – pokazanie przyporządkowanych śladów do odpowiednich dinozaurów w liczbie 10;

c) kącik darów – prezentacja domku,

d) kącik gospodarczy – poczęstowanie dzieci deserem, poproszenie, by przeliczyły czy składa się on z 10 elementów

5. Pokazanie na mapie, gdzie się znajdujemy, jak wygląda liczba 10 oraz przyklejenie liczby 10 na mapie krainy.

6. Podziękowanie dzieciom za udział w podróży do Krainy Liczb i za odnalezienie wszystkich krain.

Scenariusz zajęć można pobrać tutaj:

DZIĘKUJEMY ZA WSPÓLNĄ ZABAWĘ W KRAINIE LICZB!

Czytaj dalej »

PODRÓŻ DO KRAINY LICZB, CZYLI #ZABAWYZMATEMATYKĄ -- CYFRA 9

Nasza kolejna podróż po Krainie Liczb - już dziewiąta! - to spotkanie z sympatyczną Syrenką Dziewiątką. Jedziecie z nami? 

Więcej o Podróży po Krainie Liczb i #zabawachzmatematyką przeczytacie TUTAJ.

Co potrzebne:
• plansza do opowieści, Syrena Dziewiątka,
• mapa do opowieści oraz do przyczepiania cyfr (jako dekoracja stała w sali - tablica korkowa lub drzwi),
• oznaczenia kącików (gotowe),
• w kącikach:
o kącik gospodarczy: babeczki, mascarpone, śmietana, cukier puder, rurki waflowe, banan, mandarynki, jabłko, winogrono, serwetki,
o kącik badawczy: pojemnik z wodą zabarwioną na niebiesko, 9 muszelek, szczypce,
o kącik twórczy: kartka A4 z wzorem paralelnym do planszy opowieści, klej, piasek, gotowe papierowe elementy do wyklejenia lub plastelina do wykonania słońca, chmur, morza, plansza opowieści na wzór,
o kącik darów: wybrane klocki do wybudowania altanki (Dar 3 i 4, karta nr 73)


Przebieg:

1. Teatrzyk z wykorzystaniem drewnianych podkładów i darów.

Nauczyciel:

Zapraszam Was na kolejne spotkanie w Krainie Liczb. Popatrzcie na naszą mapę, która pomaga nam w podróży przez tajemnicze królestwa liczb (przypomnienie mapy). Przypominam Wam, że przez cały rok podróżujemy przez  10 krain.  Każde odwiedzone przez nas królestwo oznaczamy na mapie. Przypomnijmy sobie, jakie już krainy udało się nam odwiedzić [dzieci wymieniają]. Za lasem Krasnala Ósemki jest plaża, która prowadzi do morza. W morzu mieszka piękna Syrena Dziewiątka. Popatrzcie, jak wygląda 9 [wodzenie palcem po wyklejonym śladzie]. Żeby nie było nam nudno podróżować powtórzymy znaną nam już rymowankę:

Świat liczb dzisiaj na nas czeka, (dzieci stoją w kole)

podaj rękę bo już czas.(podają sobie ręce)

Krok po kroku, na wesoło, (poruszają się po kole)

chodź do Dziewiątki, z nami licz. (dzieci siadają w kole)

W krainie Syreny Dziewiątki wszystko jest w liczbie 9. Krainę Syreny Dziewiątki ogrzewa słoneczko z 9 promyczkami, a po niebie płynie 9 małych chmurek. Syrenka przyjaźni się z 9 rybkami. Czy chcielibyście, aby Syrena Dziewiątka zabrała nas do swojej krainy? Tak? Zobaczę więc, czy jest gdzieś w pobliżu...

[zza drzwi N wnosi Syrenę Dziewiątkę]. Przyjrzyjcie się dobrze, jak wygląda. W jakim jest kolorze? Czekajcie... Coś chyba chce nam powiedzieć...

[N wchodząc w rolę Syreny Dziewiątki]

Witajcie dzieci!

Bardzo się cieszę, że mogę Was gościć w mojej krainie, w której wszystko jest w liczbie 9. Pokażcie na palcach, ile to dziewięć... [dzieci pokazują, N podkreśla pokazując na palcach, że 5 i 4 to 9]. Super! Chciałabym zabrać Was w podróż po mojej dziewiątkowej krainie. Czy jesteście gotowi? Syrena Dziewiątka rozdaje dzieciom bilety w kształcie cyfry 9 i zaprasza je do pociągu.

Przy piosence „Chlup, chlup, chlup” dzieci „jadą” z Syreną Dziewiątką (robią pociąg), podróżując po jej krainie. Kiedy kończy się piosenka siadają w kółku. Syrena Dziewiątka mówi:

Witajcie w mojej krainie, pięknie tu prawda? Abyśmy się lepiej poznali, mam dla Was kilka zadań, które mam nadzieję okażą się dla Was świetną zabawą.

Pierwsze zadanie to wybudowanie altanki, która chroniłaby nas w południe przed zbyt mocnymi promieniami słońca.

Badaczy proszę o odnalezienie moich 9 muszelek, ponieważ kiedy rano wybrałam się na podwodną gimnastykę, to wszystkie zgubiłam. 

Artystów poproszę o stworzenie pejzażu mojej krainy, a kucharzy o przygotowanie smacznego poczęstunku.

Chodźcie, pokażę wam stanowiska pracy!

2. Podział dzieci na 4 zespoły (usadzamy dzieci przy 4 stolikach i ustawiamy oznaczenia kącików).

3. Praca w zespołach pod nadzorem nauczycieli:

a) kącik gospodarczy: wykonanie deseru z  owocami i serkiem mascarpone;

b) kącik twórczy: wykonanie pejzażu (kopia do planszy opowieści);

c) kącik badawczy: odnalezienie 9 muszelek;

d) kącik darów: budowa altanki.

4. Prezentacja i omówienie prac dzieci:

a) kącik twórczy – prezentacja krajobrazu; podkreślanie elementów w liczbie 9;

b) kącik badawczy – pokazanie odnalezionych muszelek w liczbie 9;

c) kącik darów – prezentacja altanki, przeliczenie wszystkich klocków (16 sztuk), pokazanie, że patrząc na altankę z boku (z każdej strony) widać jest 9 klocków;

d) kącik gospodarczy – poczęstowanie dzieci deserem, poproszenie, by przeliczyły czy składa się on z 9 składników.

5. Pokazanie na mapie, gdzie się znajdujemy, jak wygląda cyfra 9 oraz przyklejenie cyfry 9 na mapie nowej krainy.

Tutaj można pobrać scenariusz zajęć: 

Czytaj dalej »

PODRÓŻ DO KRAINY LICZB, CZYLI #ZABAWYZMATEMATYKĄ -- CYFRA 8

Dziś zabieramy Was na spotkanie z sympatycznym Krasnalem Ósemką. To kolejna podróż po naszej Krainie Liczb. Dobrej zabawy! 

Więcej o Podróży po Krainie Liczb i #zabawachzmatematyką przeczytacie TUTAJ.

Co potrzebne:

• plansza do opowieści, Krasnal Ósemka;

• mapa do opowieści oraz do przyczepiania cyfr (jako dekoracja stała w sali - tablica korkowa lub drzwi);

• oznaczenia kącików;

• w kącikach:

o kącik gospodarczy: gotowe galaretki w kubeczkach, serek mascarpone, śmietana, cukier, kruszone herbatniki, winogrono, banany i mandarynki

o kącik badawczy: pojemnik z wodą i brokatem, 8 guzików, szczypce

o kącik twórczy: kartka A4, farby, plansza opowieści

o kącik darów: wybrane klocki do wybudowania domku

Przebieg:

1. Teatrzyk z wykorzystaniem drewnianych podkładów i darów.

Nauczyciel:

Zapraszam Was na kolejne spotkanie w Krainie Liczb. Popatrzcie na naszą mapę, która pomaga nam w podróży przez tajemnicze królestwa liczb (przypomnienie mapy). Przypominam Wam, że przez cały rok będziemy podróżować przez 10 krain. Każde odwiedzone przez nas królestwo oznaczymy na mapie. Przypomnijmy sobie jakie krainy już udało się nam odwiedzić [dzieci wymieniają]. Opodal stawu Żabki Siódemki jest ciemny, gęsty las, gdzie mieszka Krasnal Ósemka. Popatrzcie jak wygląda cyfra 8 [wodzenie palcem po wyklejonym śladzie]. Żeby nie było nam nudno podróżować powtórzymy znaną nam już rymowankę:

Świat liczb dzisiaj na nas czeka, (dzieci stoją w kole)

podaj rękę bo już czas. (podają sobie ręce)

Krok po kroku, na wesoło, (poruszają się po kole)

chodź do Trójki, z nami licz.(dzieci siadają w kole)

W krainie Krasnala Ósemki wszystko jest w liczbie 8. Krainę Krasnala Ósemki ogrzewa słoneczko z 8 promyczkami, a po niebie płynie 8 małych chmurek. W lesie gdzie mieszka Krasnal Ósemka rośnie 8 dębów, a obok każdego dębu rośnie biały zawilec. Trudna nazwa? Wyklaszczcie: za – wi - lec. [N. pokazuje realną ilustrację zawilca i omawia z dziećmi jego wygląd; mówi, że te kwiaty są chronione i nie wolno ich zrywać]. Czy chcielibyście, aby Krasnal Ósemka zabrał nas do swojej krainy? Tak? Zobaczę, więc czy jest gdzieś w pobliżu... 

[zza drzwi N wnosi Krasnala Ósemkę]. Przyjrzyjcie się dobrze, jak wygląda. W jakim jest kolorze? Czekajcie... Chyba chce nam coś powiedzieć... [N wchodząc w rolę Krasnala Ósemki]

Witajcie dzieci!

Bardzo się cieszę, że mogę Was gościć w mojej krainie, w której wszystko jest w liczbie 8. Pokażcie na palcach, ile to osiem... [dzieci pokazują, N podkreśla pokazując na palcach, że 5 i 3 lub 4 i 4 to też 8]. Super! Chciałabym zabrać Was w podróż po mojej ósemkowej krainie, do której już przyszła wiosna. Czy jesteście gotowi? Krasnal Ósemka rozdaje dzieciom bilety w kształcie cyfry 8 i zaprasza je do pociągu.

Przy piosence „My jesteśmy krasnoludki” dzieci „jadą” z Krasnalem Ósemką (robią pociąg), podróżując po jego krainie. Kiedy kończy się piosenka siadają w kole. Krasnal Ósemka mówi:

Witajcie w mojej krainie, pięknie tu prawda? Abyśmy się lepiej poznali mam dla Was kilka zadań, które mam nadzieję okażą się dla Was świetną zabawą.

Pierwsze zadanie to wybudowanie dla mnie domku, żebym miał gdzie mieszkać.

Badaczy proszę o odnalezienie moich 8 guzików… Kiedy rano myłem się w źródełku, wypadły mi z kieszeni nowe guziki od mojego kubraczka i wszystkie mi się zgubiły.

Artyści stworzą pejzaż mojej krainy.

Kucharze przygotują nam smaczną przekąskę.

Chodźcie, pokażę wam stanowiska pracy!

2. Podział dzieci na 4 zespoły (usadzamy dzieci przy 4 stolikach i ustawiamy oznaczenia kącików).

3. Praca w zespołach pod nadzorem nauczycieli:

a) kącik gospodarczy: wykonanie deseru z owocami i galaretką;

b) kącik twórczy: wykonanie pejzażu (kopia do planszy opowieści);

c) kącik badawczy: odnalezienie 8 guzików;

d) kącik darów: budowa domku.

4. Prezentacja i omówienie prac dzieci:

a) kącik twórczy – prezentacja krajobrazu; podkreślanie elementów w liczbie 8;

b) kącik badawczy – pokazanie odnalezionych guzików w liczbie 8;

c) kącik darów – prezentacja domku;

d) kącik gospodarczy – poczęstowanie dzieci przekąską, poproszenie, by przeliczyły czy składa się on z 8 składników.

5. Pokazanie na mapie, gdzie się znajdujemy, jak wygląda cyfra 8 oraz przyklejenie cyfry 8 na mapie nowej krainy.

Tutaj można pobrać scenariusz zajęć:

Czytaj dalej »