Wlazł kotek na płotek - #akcjainspiracja

Kolejna porcja zabaw z cyklu #akcjainspiracja przed nami! Tym razem pobawimy się z kotkiem!

1. Teatrzyk stolikowy pt. "Wlazł kotek na płotek".

2. Budowanie płotka dla kotka.

3. Gra na instrumentach melodii "Wlazł kotek na płotek". 

4. Praca plastyczna Kotek - wizerunek kota wydzieranka z gazety.

https://eko-dziecko.blogspot.com/2014/07/koty-kolaz-z-gazety.html

#akcjainspiracja - jest na naszym blogu cyklem postów z szybkimi pomysłami na ciekawe zajęcia. Krótkie opisy, zdjęcia, dużo dobrej zabawy, świetne źródło inspiracji... Zapraszamy!

Czytaj dalej »

Wszystkie dzieci segregują śmieci!

Zapraszamy do zaczerpnięcia pomysłów na zabawy dotyczące kształtowania postaw proekologicznych u najmłodszych. 

Temat zajęć: „Wszystkie dzieci segregują śmieci!” – kształtowanie postaw proekologicznych.

I . Faza wstępna:

1. Wędrujące dary – zabawa na powitanie – dzieci siedzą w kręgu, prowadzący wyjmuje z freblowskiego pudełka piłeczkę, po czym mówi: "Dar zabawy puszczam w krąg, niech powróci do mych rąk!", następnie podaje ją przedszkolakowi siedzącemu po prawej stronie. Dziecko przekazuje „dar zabawy” koledze siedzącemu obok. Czynność tę należy powtórzyć tyle razy, aż „dar zabawy” powróci do nauczyciela.

2. Zaproszenie dzieci do obejrzenia teatrzyku stolikowego pt. „Śmieciarka Barbarka”.

II . Faza właściwa:

1. Śmieciarka Barbarka – teatrzyk stolikowy mający na celu zapoznanie dzieci z pojęciem oraz ogólną ideą recyklingu – nauczycielka czyta opowiadanie, którego kolejne sceny ilustruje używając zabawkowych samochodów, jak również makiety miasta wykonanej m.in. z darów Froebla. 

„Śmieciarka Barbarka”

Zapraszam Was do mojego miasta – to Koszalin oczywiście. Znajdziecie tutaj park, Wodną Dolinę, sklepy, przedszkola i mnóstwo domków. 

Ale zaraz… Co to? 

Taaak! To Śmieciarka Hanka!

A tuż za nią jedzie Śmieciarka Barbarka!

Śmieciarka Hanka zabiera z ulicy czarne kosze na śmieci, z kolei Śmieciarka Barbarka – kolorowe: żółte, niebieskie, zielone.

Obie śmieciarki zbliżają się do skrzyżowania. Każda z nich jedzie w inną stronę.

Śmieciarka Hanka, która zabierała czarne kosze dojechała do dziwnego miejsca. Bardzo brzydko tutaj pachnie. Znajdują się tutaj zużyte pieluszki, chusteczki, puszki po farbie,… Zostawiła śmieci, a następnie odjechała.

Śmieciarka Barbarka, która zbierała kolorowe kosze dotarła do Eko Fabryki, na której widniał wielki zielony symbol. 

Barbarka zawiozła niebieskie kosze do niebieskiego budynku. Tu znalazły się wszystkie rzeczy wykonane z papieru: stare gazety, pokolorowane kolorowanki, kartony,… 

Kosze zielone zawiozła do zielonego budynku. Tu znalazły się wszystkie rzeczy wykonane ze szkła: butelki, słoiki, talerzyki, stare bombki,… 

Śmieciarka Barbarka nie zapomniała o koszach w kolorze żółtym. One trafiły do żółtego budynku. Tutaj znalazły się przedmioty wykonane z plastiku oraz aluminium: kartony po mleku, paczki po ciastach, a nawet puszki po napojach.

A to wszystko po to, aby ze zgromadzonych odpadów,  które nazywamy surowcami wtórnymi, powstały nowe przedmioty. Mówimy wtedy, że otrzymują one drugie życie!

Z plastikowych śmieci może powstanie zabawka, z papierowych odpadów może powstać ręcznik papierowy, z kolei ze zgromadzonego w fabryce szkła może powstać nowy słoik! 

To tak zwany recykling! Ten wielki znak znajdujący się ścianie naszej fabryki to jest symbol!

Niestety – śmieci, które trafiły na wysypisko nie otrzymają drugiego życia. Będziemy musieli poczekać na ich rozkład, a będzie to trwało bardzo długo.

Dlatego ważne jest, aby segregować śmieci już w domach, aby nasze miasto, domy były czyste, a na wysypisko trafiło jak najmniej odpadów! 

W kolejnym kroku zadaje pytania dotyczące wysłuchanego tekstu:

- Ile Śmieciarek wystąpiło w teatrzyku?;

- Jakiego koloru kosze zbierała Śmieciarka Hanka?;

- Dokąd pojechała Śmieciarka Hanka?;

- Co dzieje się z odpadami, które znalazły się na wysypisku śmieci?;

- Jakiego koloru kosze zbierała Śmieciarka Barbarka?;

- Dokąd pojechała Śmieciarka Barbarka?;

- Czy Śmieciarka Barbarka zostawiła kosze w jednym budynku?;

- Co stało się z niebieskimi / zielonymi/ żółtymi koszami na śmieci?;

- Czym jest recykling? (wskazanie na symbol recyklingu);

- Czym są surowce wtórne?

2. Magicznymi ulicami Śmieciarki Barbarki – zabawa ruchowa z elementem orientacyjno-porządkowym – prowadząca prosi dzieci, aby wstały, następnie za pomocą magicznej różdżki (dar Froebla) zmienia je w „Śmieciarki”. Przedszkolny dywan stanie się ulicami miasta. Nauczycielka wyjaśnia zasady zabawy: dzieci w momencie, kiedy usłyszą muzykę będą ostrożnie jeździły ulicami miasta, natomiast, gdy nastąpi przerwa w muzyce „Śmieciarki” muszą wykonać swoją pracę - załadować kosze wykonując trzy przysiady. 

3. Wszystkie dzieci segregują śmieci! – zabawa utrwalająca zasady segregacji odpadów – nauczycielka prezentuje dzieciom kosze, które zbudowała z surowców wtórnych (wiaderka, zużyty brystol). Zwraca uwagę na ich kolory (czarny, zielony, żółty, niebieski, brązowy), po czym prosi, aby dzieci wyjaśniły, jakie odpady powinny się znaleźć w poszczególnych pojemnikach. Szczególną uwagę zwraca na brązowy kosz (zapoznanie z pojęciem „odpady biodegradowalne”). Prowadząca wysypuje „worek śmieci” na dywan. Prosi o pomoc w ich segregacji „freblowskie dary” oraz dzieci. Do zabawy wykorzystuje rymowankę S. Kustosz:

Pomarańczowa (kolor) piłeczka z pudełka wyjrzała: Do którego kosza wrzucić gazetę? – zapytała.

III. Ewaluacja zajęć:

1. Czary z surowców wtórnych – ewaluacja zajęć – prowadząca prezentuje dzieciom dwie tuby, podkreślając, że zostały one wykonane z surowców wtórnych. Na jednej z nich widnieje smutna buzia, na drugiej radosna. Zadaniem dzieci jest chwycenie za pomocą plastikowej pęsety małego dinozaura, a następnie wrzucenie go do jednej z tub – adekwatnie do nastroju podczas trwania zajęcia. Wesoła buzia oznacza zadowolenie, z kolei smutna – niedosyt.  

Tutaj można pobrać cały scenariusz:

Katarzyna Kotlarek

Przedszkole nr 22 w Koszalinie

Czytaj dalej »

NAUKA CZYTANIA A TEATRZYKI FREBLOWSKIE

„Dziecko, które wcześnie opanuje sztukę czytania, ma większy zasób słów niż jego nieczytający rówieśnicy, potrafi koncentrować się na różnorodnych zadaniach szkolnych, szybko uczy się reguł, także społecznych”  J. Cieszyńska

Kiedy myślimy o nauce czytania, już w wyobraźni widzimy szkołę, ławkę, tablicę i LITERY. 

Wystarczy jednak zamienić słowo nauka na zabawa, by pojawiła się wizja radosnej dziecięcej twórczości, kreatywności, eksperymentowania i co najważniejsze - uśmiech, wywołany sukcesem odkrycia PISMA.

Podstawa programowa wychowania przedszkolnego, określa w jakie kompetencje i umiejętności powinno być wyposażone dziecko kończące przedszkole: „rozpoznaje litery, którymi jest zainteresowane na skutek zabawy i spontanicznych odkryć, odczytuje krótkie wyrazy utworzone z poznanych liter w formie napisów drukowanych dotyczące treści znajdujących zastosowanie w codziennej aktywności…”. Pomimo tego pojawiły się obawy: jak mam to zrobić?

Stosowana zazwyczaj metoda analityczno-syntetyczna „nie wchodziła w grę”.

Jak zatem przemycić w zabawie literowe łamigłówki? Pomogła koleżanka i stosowana przez nią metoda symultaniczno-sekwencyjna J. Cieszyńskiej. Z zaciekawieniem studiowałam literaturę poświęconą wspominanej metodzie, coraz bardziej wierząc w to, że znalazłam swoją drogę!

Oparta na sylabie jako „najmniejszej jednostce percepcyjnej”, metoda symultaniczno-sekwencyjna, pokazuje, że wczesna nauka czytania ma ogromny wpływ na wszystkie funkcje psychiczne małego dziecka, a poszczególne etapy jej wprowadzania – powtarzanie, rozumienie i nazywanie, są zgodne z kolejnymi etapami nabywania mowy przez dziecko.

Pierwsze próby zabaw z literami wg wspomnianej metody były dość... trudne. Cały czas poszukiwałam nowych form i środków, które w połączeniu z metodą symultaniczno-sekwencyjną, wpłyną na kreatywność dzieci, zaciekawią je i pobudzą do działania.

Eureka! Natrafiłam na Froebla😊!

Praca z Darami Froebla opiera się na ich symbolice, co stwarza dziecku przestrzeń do kreowania rzeczywistości oraz intensyfikuje doznania.

Stosowane na zajęciach Dary Froebla pozwalają nauczycielowi swobodnie interpretować przestrzeń wokół siebie i nawiązując do jednej z najważniejszych form spędzania przez dzieci czasu, czyli zabawy, zachęcić je do równie swobodnej i kreatywnej eksploracji otaczającej rzeczywistości.

Praca dydaktyczno-wychowawcza stała się o wiele łatwiejsza, a proponowane dzieciom teatrzyki freblowskie jako wprowadzenie do poznawania kolejnych sylab, skutecznie aktywizowały i motywowały do działania.

Teatralna wizualizacja tworzy w pamięci dziecka związek obrazu i ruchu z dźwiękiem.

„Obrazy liter łączą się w umyśle dziecka z odczuciami kinestetycznymi, które przywołane z pamięci, pozwalają prawidłowo odczytać samogłoski” J. Cieszyńska

Zainspirowana powodzeniami moich dzieci w skutecznej nauce sylab przez zabawę, pragnę podzielić się z Wami moimi pomysłami i doświadczeniem.

Poniższa propozycja zajęć w oparciu o metodę F. Froebla, wprowadza dzieci w świat samogłosek, poprzez nawiązanie do tematu jesiennego parku.

Słuchanie wiersza ilustrowanego darami Froebla pt.: „W parku” B.Forma

1. Zabawa integracyjna z darem 1.

12 piłeczek w pudełeczku śpi
O pięknej jesiennej pogodzie śni.
Obudzone, do dzieci powędrowały, 

które z nich jesienne barwy przybrały?
W jesienne listki się zamieniły
i w parach z Wami zatańczyły!

(P. Kaja – „Zabawy muzyczno – ruchowe” w nurcie pedagogiki freblowskiej, CD 02)

SPOTKANIE W KOLE

1. Wyklaskiwanka:

Wiosna, lato, jesień, zima,
nic pór roku nie zatrzyma.
Znam je ja, znasz je Ty,
raz, dwa, trzy!
(sł. S. Kustosz)

2. Słuchanie opowiadania ilustrowanego darami Froebla pt.: „W parku” B. Formy.

Jarzębina i żołędzie (dary natury, lub drzewa z daru 8,1,1.1)

w parku pełno jest ich wszędzie.

Zbieraj wszystko do koszyka

- woła Paweł i Monika.

Wiatr powiewa, deszczyk pada,

A tu grad kasztanów spada.

(Kasztan A, O, U, Ó,E,I, Y) – dodane przez nauczyciela, kasztany z napisanymi białym markerem literami drukowanymi lub piłeczki daru 1.1)

Lecą liście i żołędzie,

Śmiechy dzieci słychać wszędzie.

Będzie ludzik kasztanowy,

Za nim piesek żołędziowy.

Z jarzębiny koraliki

Dla laleczki Weroniki.

* Gdzie były dzieci?
* Co widziały?
* Jak nazywają się drzewa, z których spadły kasztany, a jak drzewa na których rosną jarzębina i żołędzie?
* Jak nazywały się kasztany, które spadały z drzewa?
* Jakie zjawiska pogodowe występują jesienią?
* Co można zrobić z kasztanów, żołędzi, jarzębiny i liści?

3. Zabawa dydaktyczna „Kasztany”
Dzieci wyszukują wśród kasztanów (naturalne lub piłeczki z daru 1 bądź kule 1.1) te, które mają poszczególne samogłoski A,O….itd. Grupują je w odpowiednich obręczach.

4. Opowieść ruchowa pt. „Kasia w parku” 

(CD 08 w „Zabawy muzyczno – ruchowe... ” P. Kaja)

Przy podkładzie muzycznym nauczyciel opowiada dzieciom o spacerze dziewczynki po parku. Wybrane dzieci zamieniają się w drzewa. Unosząc ręce w górę, wypowiadają swoje głoski: A, O,E, I, Y itp. Pozostałe dzieci, nasłuchują wypowiadaną głoskę i umieszczają na drzewie kasztany z odpowiednią literą, powtarzając za nauczycielem nazwę głoski.

PRACA W KĄCIKACH ZABAWOWO – ZADANIOWYCH

Kącik gospodarczy - „Segregujemy owoce” – dzieci segregują owoce (kasztany) wg nazw. Kasztany A wrzucają do miski A, kasztany O do miski O itd. Kasztany są ukryte w pudle, na wierzchu którego znajdują się przyklejone taśmy (tworzą siatkę). Dziecko wyszukuje kasztany za pomocą szczypców (od ogórków) i odkłada na tacę z tą samą samogłoską.

Kącik badawczy - „Owoc i liść” – dzieci dopasowują kasztany do liści. Każdy kasztan jest podpisany wskazaną samogłoską.

Kącik twórczy – perforowanie litery na tekturze. Ozdabianie małymi listkami.

Kącik darów – układanie korali jarzębiny wg kodu, walcami z daru 10.


Podsumowanie zajęć:

* Co robiliśmy podczas dzisiejszego zajęcia?

Ewaluacja:

Dzieci układają krajobraz parku z pomocą darów natury i darów.

Dobrej zabawy!

Literatura:

- J. Cieszyńska, "Kocham czytać"

- J. Cieszyńska, M. Korendo, "Wczesna interwencja terapeutyczna"

 

Czytaj dalej »

Mikołajowe inspiracje

Dziś przychodzimy do Was z garścią pomysłów na zajęcia z Mikołajem w roli głównej. Na blogu debiutuje freblanka ze świetnymi pomysłami, które aktywnie publikuje je w grupie Zafreblowani.pl. Zajrzyjcie tam po moc inspiracji nie tylko od Dominiki. Zobaczcie co dziś przygotowała dla Was! 

Białe wąsy, biała broda taka jego jest uroda – zajęcia inspirowane wierszem 
K. Małek – "Mikołaj i prezenty"

1. „Worek Mikołaja” - podajemy sobie worek tak jakby był on ciężki, lekki, rozerwany, itd. Następnie wyciągamy z worka przedmioty, z których tworzymy postać Mikołaja. Będzie on bohaterem zajęć.

2. Prezentacja wiersza K. Małek - „Mikołaj i prezenty”. Teatrzyk stolikowy. Rozmowa na temat wiersza.

Święty Mikołaj niesie już prezenty,

każdy wyczekuje, grzeczny, uśmiechnięty.

Pierwszy prezent jest dla Krzysia,

dostanie on pluszowego misia.

Drugi będzie dla Pawełka,

Mikołaj ma dla niego cukierka.

Trzeci jest dla Natalki,

prosiła ona o dwie lalki.

Czwarty z kolei to dar dla Zuzanki,

otrzyma dzisiaj wymarzone sanki.

Piąty dla Janka, bo grzecznie spać chodzi,

dostanie w nagrodę więc samochodzik.

Szósty otrzyma Paulinka,

będzie to z czekolady choinka.

Siódmy dla Oli-domek dla lalek,

drewniany, piękny niebywale.

Ósmy to piłka

-podarek dla Irka.

Dziewiąty dla Marka

-ucieszy się z zegarka.

Dziesiąty-niespodzianka

-prezent dla Franka.

(K. Małek, "Teatrzyki – wielka księga inspiracji. Propozycje animacji teatralnych i zabaw w oparciu o pedagogikę F. Froebla")

3. „Fabryka prezentów” - z gąbek do naczyń tworzymy prezenty i wiążemy kokardkę.

4. „Broda Mikołaja” - dzieci układają czapkę i twarz Mikołaja, do tego otrzymują „brodę Mikołaja”, którą po liniach trzeba wyciąć. Sprawdzamy: która broda jest najdłuższa, a która najkrótsza?

5. „Niespodzianka dla Mikołaja”- wspólne przygotowanie napoju o piernikowym zapachu oraz położenie ciasteczek na parapet.

6. "Nasz Mikołaj" - praca plastyczna: czapka wykonana techniką TWAL przy użyciu kart, tło stemplowane widelcem, a twarz wycięta z gazety.

Życzymy udanej zabawy!

Czytaj dalej »

Teatrzyki domowe, czyli zabawa w teatr

Teatrzyki „domowe” to doskonały sposób na twórcze i aktywne spędzenie czasu. Jest to świetna zabawa, niewymagająca wielu skomplikowanych przygotowań. Tak naprawdę wystarczy tylko pomysł, kilka przedmiotów, umowna scena i wyobraźnia, która w przypadku dzieci jest nieograniczona. 

Impulsem do zorganizowania takiej zabawy może być „temat z życia wzięty” lub wcześniej przeczytana bajka, wiersz czy opowiadanie. Zachęćmy dziecko do wysłuchania jakiegoś tekstu i wyobrażenia sobie, jak można by tę opowieść wizualizować, przenieść na „deski” domowej sceny teatralnej. 

Jakie korzyści przynosi zabawa w teatr?

Łatwość i prostota stworzenia świata przedstawionego, na miarę możliwości dziecka, pozwoli  zrealizować zabawę, która rozładuje napięcie, wzbudzi wiele emocji, nauczy postaw moralnych w sposób pośredni - bez zbędnych suchych monologów.

Tego typu aktywność w naturalny sposób sprzyja rozwojowi intelektualnemu, kształtuje charakter  i osobowość. Wcielanie się w rolę pobudza wyobraźnię i potencjał twórczy, jest źródłem satysfakcji i generatorem pomysłów. Zastanówmy się, jak wiele procesów myślowych musi zaistnieć, zadziać się w głowie dziecka, by mogło przeistoczyć się w jakąś postać. 

Zabawa rekwizytami, najlepiej przygotowanymi przez dziecko samodzielnie, to rewelacyjny trening nie tylko umiejętności aktorskich, ale także świetna okazja do animowania, antropomorfizowania, a co za tym idzie: ćwiczeń dykcji, wymowy, modulacji głosem i budowania  napięcia. 

To wreszcie wspomaganie procesów pamięciowych! Dodatkowo ożywiając przedmioty, animując je, oddajemy im głos, łączymy ruch z mową - a to jest duet idealny, nie tylko z neurobiologicznego punktu widzenia!

W toku zabaw parateatralnych dzieci krok po kroku otwierają się i oswajają  z tremą, pokonują obawy przed publicznymi występami. Dzieje się to etapami, najpierw na scenie domowej, przed najbliższą rodziną, potem w szerszym gronie - dziadkowie, sąsiedzi,  aż wreszcie mali aktorzy mają odwagę zaprezentować się w przedszkolu przed paniami i kolegami. Zabawy tego typu pozwalają dziecku osiągnąć swoisty sukces, budują poczucie sprawstwa, podnoszą wiarę we własne możliwości, otwierają na nowe wyzwania, integrują.

Jak to zrobić? Otóż recepta jest niezwykle prosta!

Inspiracją może być tak naprawdę wszystko, co wzbudza w dziecku jakieś zainteresowanie, ulubiona baśń czy bohater, wydarzenia dnia codziennego. Tworzymy więc coś z niczego: czytamy wspólnie bajkę, wyglądamy przez okno, wspominamy jakieś wydarzenie, z którym wiążą się emocje. 

Następnie gromadzimy niezbędne rekwizyty, wykonujemy postaci z tego, co mamy pod ręką, przynosimy zabawki - lalki, misie, auta, które będą bohaterami lub naszą publicznością. 

Teraz czas na wymyślanie fabuły, bazą może być tekst wiersza, który dziecko zna na pamięć lub historia opowiedziana własnymi słowami - i scenariusz gotowy. 

Na pewno, by urozmaicić całe przedsięwzięcie i nadać mu odpowiednią rangę, należy pomyśleć o scenie, którą może być łóżko, przewrócony stół kuchenny, kij od szczotki i prześcieradło… możliwości  jest wiele, a ogranicza nas wyłącznie wyobraźnia.

Z czasem to przestaje dzieciom wystarczać, starają się maksymalnie urozmaicać i poszerzać swój warsztat pracy o nowe techniki i rozwiązania - nazwijmy to techniczne. Pokażmy wówczas alternatywy dla dotychczasowych działań. Doskonałym pomysłem jest zabawa z animowaniem dłoni, można na nie nałożyć skarpetki, rękawiczki i wykonać teatrzyk rączek lub teatr cieni. Zapewne w każdym domu znajdzie się kawałek przestrzeni na ścianie, lampka i prześcieradło. To tylko gra dwóch kolorów - czarnego i białego, a pole do popisu ogromne. Jeśli nie możemy czekać do zmroku,  to warto pokusić się o animowanie dłoni, na których narysowane są np. oczy i zęby - w ten prosty sposób stworzymy krokodyla, smoka czy innego stworka.

Świetnym pomysłem jest też odgrywanie scenek pantomimicznych, a więc bazowanie wyłącznie na mowie gestu, ciała. Jest to technika dosyć trudna, ponieważ wymaga wzmożonego wysiłku intelektualnego, wyobraźni i pewnej powściągliwości (trzeba zapanować nad potrzebą mówienia, wygłaszania kwestii). Kolejną propozycją jest zakrywanie części twarzy - wykorzystanie maseczki na usta, przepaski na oczy, wówczas „zagra”  tylko mimika, a główna rola przypadnie emocjom. Pobawcie się w odgadywanie nastroju, w czytanie z ruchu warg. Warto też włączyć muzykę, która będzie tłem pomagającym budować napięcie, stworzyć odpowiednią atmosferę. 

Dzieci bardzo chętnie wcielają się w bohaterów i sami stają się aktorami. To również jest proste do wykonania, wystarczy np. garnek i szczypce kuchenne, by zainscenizować rozmowę Smoka Wawelskiego z Szewczykiem Dratewką.  Wycięcie korony z papieru i owinięcie jej folią spożywczą,  pozwoli na wcielenie się w Króla Kraka, a papier pozginany w wachlarz będzie atrybutem królewny lub damy dworu…  

W każdym domu na pewno znajdzie się kilka rolek po papierze toaletowym lub ręcznikach kuchennych, które również można wykorzystać do przygotowania przeróżnych postaci, wystarczy dorysować oczy, usta i nos, by stworzyć bohaterów dowolnej opowieści. Zawsze też warto zachęcać dzieci do rysowania i wycinania postaci, przyklejania ich do patyczków, mocowanie na widelcach czy słomkach do napojów. Świetną bazą do przygotowywania rekwizytów lub bohaterów przedstawień są też drewniane łyżki.

Dzieci bardzo lubią podglądać dorosłych, w telewizji czy Internecie znajdziecie mnóstwo    instruktażowych filmików - to też może stanowić świetne źródło inspiracji do dziecięcych zabaw. Zaproście dzieci do kuchni, pozwólcie przygotować jakąś prostą potrawę i zachęcie do wcielania się w kulinarnych blogerów. Zorganizujcie klocki, wieszak, sznurek, miskę i cokolwiek jeszcze przyjdzie Wam do głowy i przeistoczcie się w  konstruktorów w typie Adama Słodowego, który z niezwykłą łatwością przekazywał proste instrukcje dotyczące tego, jak zrobić coś z niczego.

Życząc wielu wspaniałych pomysłów zachęcam do zapoznania się z propozycją przygotowania teatrzyku o małpce. Potrzebna będzie główna bohaterka (przykłady poniżej), miska z wodą i mydłem w płynie, słomka, dobry humor i… gotowe!

„Wodne figle”

Małpie kąpać się zachciało,

Jakby tego było mało.

Wody mnóstwo napuściła,

Będzie teraz się bawiła.

To się chowa, to wypłynie,

zapał chyba jej nie minie.

To popływa, to znów wskoczy,

czymże jeszcze nas zaskoczy?

Zaraz będzie rwetes wielki,

Bo pojawią się bąbelki.

Niby zwykła woda przecie,

A co w niej? Może już wiecie?

Zaproponujcie dziecku zabawy oddechowe, robienie bąbelków i baniek mydlanych. A potem wspólnie przypomnijcie sobie wiersz J. Brzechwy i pozwólcie sobie na szalone harce!

Małpy skaczą niedościgle,

Małpy robią małpie figle.

Niech pan spojrzy na pawiana, 

Co za małpa, proszę pana.

Na zakończenie propozycja wykonania własnej gry zręcznościowej „Spadające małpki”. Potrzebujecie butelki po wodzie, patyków do szaszłyków, spinaczy biurowych i innych elementów, które wrzucane do butelki zatrzymają się na powkładanych do niej patyczkach.

Czytaj dalej »

#ZABAWY JĘZYKOWE Z ADĄ - OGRÓDEK KRYSI - WIOSENNE ZABAWY

Wielkimi krokami zbliża się wiosna. Zapraszamy po garść inspiracji, a nawet gotowy scenariusz wiosennych zajęć! Co urosło w ogródku Krysi? Przeczytajcie opowiadanie i zorganizujcie na jego podstawie wspaniałe zabawy :) 

1. „Ogródek Krysi” - opowiadanie ilustrowane przez nauczyciela sylwetami wykonanymi z freblowskich darów – teatrzyk stolikowy.

,,Ogródek Krysi”, A. Aleksiejew

W ogródku Krysi wszystko spało. Nie było widać ani jednej żywej roślinki. Wszystko otulone było białą, mięciutką pokrywą śniegu. Na niebie było widać tylko chmury, z których opadały na ziemię zimowe płatki śniegu. Było zimno i nieprzyjemnie brrr…. 

Pewnego dnia na niebie nieśmiało pojawiło się słoneczko. Wywołało uśmiechy na twarzach i od razu zrobiło się weselej, i jakby trochę cieplej. Zima zaczęła pomalutku pakować swoje walizki, bo zbliżała się nowa pora roku. Słoneczko zorientowało się, że od jego promieni śnieg powoli topnieje, więc uradowane zaczęło świecić coraz mocniej, coraz śmielej. 

Zachęcona ciepłymi, złoto-żółtymi promyczkami spod białego puchu wychyliła się mała, nieśmiała cebulka. W tym momencie zawiał mocny, porywisty wiatr i przestraszył biedną cebulkę. Maleńka ponownie ukryła się w śnieżnym puchu. Słoneczko posmutniało. Tak bardzo chciało pomóc cebulce. Było też ciekawe co z niej wyrośnie. Postanowiło, więc świecić jeszcze mocniej. Śnieg zamienił się już w wodę. Słoneczne promienie ogrzewały ziemię, a cebulka pełna odwagi wyłoniła się z ziemi. Słońce zdawało sobie sprawę, że tylko ono nie wystarczy cebulce do prawidłowego rozwoju, dlatego dogadało się z małą deszczowa chmurką. Słoneczko świeciło i ogrzewało ją, a z chmurki od czasu do czasu spadały na ziemię krople deszczu. Cebulka pijąc wodę rosła i rosła, aż pewnego dnia zmieniła się w piękny kolorowy kwiat. 

Słoneczko i chmurka cieszyli się razem z nią i byli dumni ze swojej współpracy. Cebulka rozejrzała się dookoła. Obok niej wyrosły równie piękne, pachnące i kolorowe kwiatki. Usłyszała świergot i śpiew ptaszków. Hurra, pomyślała, nadeszła wiosna!

2. Rozmowa na temat treści opowiadania. Zachęcenie do aktywnego udziału w dyskusji. Próby odtworzenia treści utworu. 

Uświadomienie dzieciom cyklicznie zmieniających się pór roku oraz wspólne określenie warunków potrzebnych roślinom wzrostu roślin.  

3. „Cebulka i kwiat” – zabawa z elementami swobodnego tańca, do muzyki klasycznej np. A. Vivaldi Cztery Pory Roku „Wiosna”. 

Dzieci wchodzą w rolę. Zamieniają się w małą cebulkę ukrytą pod pokrywą śniegu. Inspirowane muzyką rosną, wyciągają główki do słoneczka. Zamieniają się w kwiaty i tańczą na łące. (Możemy dla atrakcyjności  podczas zabawy wykorzystać kolorowe apaszki).

4. Praca w grupach zadaniowych  (wybór do grup losowy, np. przygotowane do losowania papierowe, kolorowe kwiaty: zielony, żółty, czerwony, niebieski). Poszczególny kolor przyporządkowany jest do grupy:

- grupa darów (kwiat w kolorze zielonym) –  zadaniem dzieci jest układanie kwiatów oraz wspólne tworzenie łąki przy wykorzystaniu freblowskich darów,

- grupa badawcza (kwiat w kolorze żółtym) – dzieci przy pomocy narzędzi badawczych (lupa, pęseta itp.)  oglądają zgromadzone cebulki. Mają za zadanie posegregować je pod względem wielkości i przyporządkować pasującą do nich ilustrację,

- grupa gospodarcza (kwiat w kolorze czerwonym)  –  zadaniem dzieci jest wspólne posadzenie cebulki w doniczce. Muszą rozplanować i podzielić czynności, aby osiągnąć wspólny cel,

- grupa twórcza (kwiat w kolorze niebieskim) – dzieci tworzą  prace plastyczne, w których używają różnej wielkości kół. Poprzez składanie ich w określony sposób tworzą origami płaskie. Drugim wariantem jest malowanie tulipanów na siatce geometrycznej -  stemplowanie gąbką. 

5. Zabawa na pożegnanie

"Freblowski kwiat", A. Aleksiejew

Czerwona piłeczka w kwiatuszka się zmieniła,

Ale swoje płatki gdzieś pogubiła.

Kochane przedszkolaki płatki w rączkach trzymają

I zaraz do piłeczki je poprzykładają.

A kiedy płatek swój przyłożymy,

O tym co nam się podobało na zajęciach głośno mówimy.

Jeszcze zielony sznureczek i dwie zielone piłeczki położymy

I zajęcia zakończymy.

* Dodatkowe propozycje:

Proponowane prze ze mnie  w konspekcie zajęć freblowskie dary, możemy zastąpić przedmiotami z „małego świata”. Wszystkie zgromadzone przez nas guziki, patyczki, sznurowadła, wstążeczki, klocki, piórka, makaron, akcesoria kuchenne oraz materiały przyrodnicze umożliwią nam przeprowadzenie wyżej opisanego zajęcia. Przy ich użyciu możemy także przedstawić treść opowiadania, a następnie przekazać dzieciom jako materiał wykorzystany podczas twórczych zabaw w kąciku darów.

Cały scenariusz zajęć możesz pobrać tutaj:

Źródła: 

- "Program wychowania przedszkolnego Dar Zabawy", B. Bilewicz- Kuźnia, S. Kustosz, K. Małek 

- "Magiczne koła, czyli origami płaskie z koła", D. Dziamska

- "Ja wśród innych", M. Bogdanowicz

Czytaj dalej »

#Zabawy językowe z Adą - Bałwanki - teatrzyk stolikowy

Zapraszamy dziś do wspaniałej zabawy w zimowym klimacie! Wiemy jak bardzo lubicie teatrzyki stolikowe, dlatego Ada przygotowała świetne zajęcia z bałwankami w roli głównej. We wpisie znajdziecie również wesołe zabawy z wierszykami napisanymi przez autorkę oraz cały konspekt do pobrania. 

#Zabawy językowe z Adą - to nazwa cyklu wpisów, gdzie znajdziecie inne teksty, wierszyki pisane przez Adrianę Aleksiejew :) Zapraszamy do podejrzenia! Znajdziecie tam wiele inspiracji.

Co należy przygotować?

Freblowskie dary, wiersze A. Aleksiejew: „Bałwanki”, „Bałwanek”, "Szaliczek", "Bałwankowa gimnastyka", dowolną tkaninę, materiały do czynności badawczych (tj. miseczki, sitka, woda, piłeczki ping-pongowe), kartki A4, wycinanki, płatki kosmetyczne, klej, noże, chleb tostowy, serek waniliowy, marchewka, talerzyki, foremki do wycinania ciastek w kształcie bałwanka.

Jak się bawić?

*„Bałwanki” – wiersz ilustrowany przez nauczyciela sylwetami wykonanymi z freblowskich darów - teatrzyk stolikowy:

„Bałwanki”

Dwa kolorowe bałwanki w jednym domku mieszkały,

Bardzo się mocno kochały

I chętnie czas ze sobą spędzały.

Chodziły na spacery,

W piłkę razem grały,

A wieczorami książki czytały.

Kiedy przyszła zima,

Zimno się zrobiło

I tak się bałwankom o szalikach zamarzyło.

Takich cieplutkich,

Takich mięciutkich,

Co by zawiązane pod kulą nosili

I czasami przed zimnem nosek w nich skryły.

Marzenia te dzieci usłyszały

I wpadły na pomysł wprost doskonały.

Na święta bałwankom prezent zrobiły,

Dwa piękne szaliki same uszyły.

Oj, jakie radosne miny bałwanki miały,

Na zimowe spacery chętnie się wybierały.

* Rozmowa w oparciu o treść wiersza:

­   - O kim był wiersz?

­   - O czym marzyły bałwanki?

­   - Kto im pomógł?

* Konstruujemy ze słuchu, zabawa z wykorzystaniem darów – „Bałwanek” A. Aleksiejew

Bałwanka dziś budować będziemy,

3 pierścienie do tego potrzebujemy.

Mały, średni, duży potrzebny będzie nam,

W jakim będzie kolorze? Zdecyduj sam.

Pierwszy pierścień duży,

Przy dolnym brzegu kartki położymy

Nad nim średni pierścień położymy,

Nad średnim mały pierścień miejsce ma,

Kto zadaniu temu radę da?

Nad małym pierścieniem dłuższy patyczek poziomo położymy,

A nad nim kolorowy kwadrat umieścimy.

Brawo! Czapkę już bałwanek ma,

Budujemy dalej raz, dwa.

Dwa małe, czarne punkciki w małym pierścieniu ułożymy,

A pomiędzy nimi króciutki patyczek umieścimy.

Trzy kolorowe punkciki w guziki zamienimy,

Jeden w średnim,

Dwa w dużym pierścieniu umieścimy.

Już prawie zadanie wykonane mamy

Jeszcze tylko miotełkę bałwankowi damy.

I gotowe! Daję słowo!

Wygląda bajkowo!!!

* Zabawa dydaktyczna z wykorzystaniem  darów i kawałków materiałów – „Szaliczek” A. Aleksiejew

Wzory na szaliczku układamy,

Bardzo uważnie Pani słuchamy.

Dwa duże pierścienie pierwsze ułożymy,

Drugie trzy trójkąty ułożymy.

Za nimi punkciki cztery

I patyczki dwa,

Czy każdy już ten wzór na swoim szaliku ma?

Zostało nam jeszcze koło

I kwadraty dwa.

Zobaczymy czy każdy podobny szalik ma.

Teraz każdy zadanie ma

Ułóż swój własny wzór raz, dwa.

* Zabawa ruchowa z darem 1 - „Bałwankowa gimnastyka” A. Aleksiejew

Kolorowe piłeczki bałwanki dostały,

Różne części będą pokazywały.

Raz, dwa, trzy głowę pokaż Ty,

Raz, dwa, trzy ucho pokaż Ty,

Raz, dwa, trzy nosek pokaż Ty,

Raz, dwa, trzy brzuszek pokaż Ty.

Raz, dwa, trzy plecki pokaż Ty,

Raz, dwa, trzy prawą rękę pokaż Ty.

Raz, dwa, trzy prawą nogę pokaż Ty.

Raz, dwa, trzy lewe kolano pokaż Ty.

Och, piłeczki wspaniale się bawiły,

Ale, że są malutki to troszkę się zmęczyły

I do swojego domku wrócić postanowiły.

Co robimy w kącikach?

Praca w grupach zadaniowych (wybór do grup losowy, np. losowanie kolorowych klamerek: zielona, żółta, czerwona, niebieska). Poszczególny kolor przyporządkowany jest do grupy:

* grupa darów (klamerka zielona) –  zadaniem dzieci jest pokolorowanie obrazków związanych z tematyką przy pomocy darów;

* grupa badawcza (klamerka żółta) – dzieci przy pomocy narzędzi (sitka) wyławiają z wody piłeczki ping-pongowe (kule śniegowe);

* grupa gospodarcza (klamerka czerwona)  – dzieci wspólnie wykonują poczęstunek: bałwankowe kanapeczki (chleb tostowy posmarowany serkiem);

* grupa twórcza (klamerka niebieska) – dzieci tworzą prace plastyczne: bałwanek z płatków kosmetycznych.

Cały konspekt możesz pobrać tutaj:

Życzę dobrej zabawy!

Czytaj dalej »